मीन भाम निर्देशित फिल्म ‘कालो पोथी'ले तीन सातामा अढाई करोड नेट आम्दानी गर्यो । बक्स अफिसमा पैसा छाप्ने उछाल तेस्रो साता पनि जारी छ । समीक्षा र अंकगणित दुवै पक्षमा अब्बल देखियो ।
फिल्मलाई भारतीय र युरोपेली आँखाबाट हेर्ने दुई मान्यताबीच बहस पनि उठेको छ । आख्यानलाई ‘डकुमेन्ट्री' शब्दावलीको ननसेन्स माला लगाउने प्रयत्न पनि भए । वाद र सिद्धान्त थोपरिए ।
चोरी र प्रभावका प्रत्यारोप टाइमलाइनमा पोखिए । यति बेला अग्र्यानिक शब्द निकै क्वाइन भइरहेको छ । आलेखको उद्देश्य समीक्षाभन्दा फिल्म किन चल्यो भन्ने उत्तरको खोजीमा केन्द्रित हुनेछ ।
नेपाली समाजले पचास वर्षमा फिल्मलाई भारतीय आँखाबाट हेर्यो । यो दृष्टिकोण ‘अन्डर-करेन्ट' छ । भारतीय आँखा भन्नुको अर्थ दर्शन, शैली, संरचना र उद्देश्य पूरै दक्षिणायान हुनु हो । फिल्मलाई यसरी व्याख्या गर्नेको आवाज सशक्त, चर्को र प्रभावशाली छ ।
विडम्बना, काठमाडौंमा भारतका प्रान्तीय फिल्मको काउन्ट-डाउनदेखि मिडिया कभरेज सुरु हुन थालेको छ । त्यो सशक्त मान्यतामाथि ‘कालो पोथी'ले प्रहार गरेको हो । प्रहारको ‘साइड-इफेक्ट' सुरु हुन थालेको छ ।
‘कालो पोथी'ले कथा वाचन परम्परामा नवीन शैली थालेको छ । फिल्म हेर्दा हामीलाई इरान, ल्याटिन अमेरिका र कतिपय चिनियाँ फिल्मजस्तो पोएटिक न्यारेसन महसुस हुन्छ ।
अब्बास कुरुस्तामी, आन्द्रे तार्कोस्कीको प्रभाव ग्रहण लाग्छ । बलिउड स्वाद तिख्खर लाग्ने घरेलु दर्शकलाई यो जैविक स्वाद नितान्त नवीन, सरस र अभूतपूर्व लाग्यो । बलिउड र हलिउड मनोविज्ञान विच्छेदतर्फको श्रीगणेश थियो हो । अब हामी युरोपेली मोडेलतर्फ सुखद संक्रमित हुँदैछौं ।
युरोपेली मोडेल भन्नुको अर्थ प्रभाव ग्रहण होइन, नेपाली समाज र फिल्म साहित्यलाई अझै बलशाली तुल्याउनु हो । युनिभर्सल अपिल सिर्जना गर्नु हो । घरेलु ब्रान्ड निर्माण गर्नु हो ।
आधा शताब्दीमा नेपाली फिल्म सेटिङ र व्याकरणमा चुक्यो । सेटिङको अर्थ आञ्चलिकता, पात्र स्थापना, मनोविज्ञान, परिवेश, समय, स्थान सबैको डिटेलिङ हो । ‘कालो पोथी'ले आफूलाई व्याकरणमा अब्बल तुल्याउन सकेन तर, यससँग बलशाली सेटिङ छ । आमनेपाली फिल्मको समस्या द्वन्द्वको विकास नहुनु हो।
This is dummy text. It is not meant to be read. Accordingly, it is difficult to figure out when to end it. But then, this is dummy text. It is not meant to be read. Period.
ConversionConversion EmoticonEmoticon